یک جنجال بی ثمر داخل تایوان!

بر اساس اطلاعات به دست امده توسط الف؛ داخل عین حال، این سفر که داخل تناقضِ آشکار با سیاست پذیرفته شده "چین واحد" از سوی سوی حکومت آمریکا انجام گرفت، بار دیگر نشان داد که تا چه اندازه آمریکایی ها داخل عمل به تعهدات خود، رویکردهای غیرمسوولانه‌ای را داخل قبل می گیرند.

"نانسی پلوسی" رئیس مجلس نمایندگان آمریکا به تازگی و داخل اقدامی جنجالی، به تایوان سفر نمود. سفری که از سوی چندین روز قبل از سوی انجامِ آن، با اما و اگرها و تنش های خاصی همراه بود. داخل این راستا، مقام‌های حکومت چین که سال‌هاست تاکید دارند تایوان بخشی از سوی خاک این کشور می باشد و پس از سوی وقوع انقلاب کمونیستی داخل چین(در سال 1949)، از سوی آن جدا افتاده، تاکید داشتند که انجام گرفتنِ این سفر با تبعات جدی به جهت آمریکا و تایوان همراه خواهد بود.

چینی ها مدت هاست که آمریکا را به انجام اقدامات تحریک کننده داخل محیط پیرامونی خود بویژه داخل تایوان متهم می کنند و به طور خاص با اشاره به روابط نزدیک تایوان و آمریکا داخل حوزه نظامی، به این نکته اشاره می کنند که واشینگتن داخل پی تنش زایی علیه چین و تعرض به تمامیت ارضی این کشور می باشد. داخل این راستا، شاهد بودیم که "نانسی پلوسی" علی رغم تمامی تهدیدها و تنش های ایجاد شده، به تایوان سفر کرد و متعاقبا حکومت چین اقدام به اعزام موشک های قاره پیمای خود به مناطق نزدیک به تایوان کرد و داخل عین حال از سوی برگزاری یک مانور نظامی داخل محیط پیرامون جزیره تایوان خبر داد.

البته که جنگنده های چینی نیز داخل چندین نوبت بر فراز تنگه تایوان به پرواز درآمدند و پیامی روشن را به تایوان و حکومت آمریکا رساندند. پلوسی نیز پس از سوی توقفی کوتاه داخل تایوان، از سوی آن خارج گشت. با این همه، سفر نانسی پلوسی به تایوان، حامل دو پیام عمده می باشد که توجه به آن ها کاملا ضروری می باشد و بی توجهی به آن ها می تواند خوانشی غلط را از سوی این رویداد ایجاد کند.

1: سفر پلوسی به تایوان و کوشش جهت بازیابیِ اعتبار از سوی دست رفته آمریکا
یکی از سوی نکاتی که به طور خاص داخل مورد سفر نانسی پلوسی به تایوان از سوی سوی جریان های سیاسی و رسانه ای غربی تبلیغ و ترویج می شد، برسازیِ این سفر به مثابه جلوه ای عینی از سوی قدرت هژمونیک آمریکا داخل عرصه معادلات بین‌المللی بود. با این حال، اینطور به نظر می رسد که ارائه یکچنین تفسیری داخل مورد این سفر، تا حد زیادی نوعی فرار رو به جلو می باشد. معنای حقیقی این موضوع هم زمانی مشخص می شود که سفر پلوسی به تایوان را داخل چهارچوبِ گسترده ترِ تحولات چند ماهه اخیر بین المللی درک کنیم.

پس از سوی خروج خفت بار نیروهای آمریکایی از سوی افغانستان و سپس عدم حمایت موثر حکومت آمریکا به صورت میدانی از سوی اوکراین داخل چهارچوب جنگ این کشور با روسیه، عملا این سیگنال به متحدان بین المللیِ آمریکا رسید که اساسا واشینگتن متحدی نیست که بتوان داخل برهه های حساس و بحرانی روی آن حساب نمود. مساله ای که داخل نوع خود به جلوه ای از سوی "بحرانِ اعتبار" به جهت حکومت آمریکا تبدیل شده می باشد. داخل این راستا، سفر نانسی پلوسی به تایوان را نَه به مثابه اقدام و کنشی فعال، بلکه به مثابه تحرکی که از سوی سرِ تضعیف موضع و اعتبار آمریکا نزد متحدانش و کوشش جهت بازیابی آن ارزیابی می شود، بایستی داخل نظر گرفت.

جدای از سوی این ها، اینطور به نظر می رسد که دموکرات ها با توجه به کارنامه ضعیف خود چه داخل قالب کنترل بر کنگره آمریکا و چه کاخ سفید، داخل روزهای اخیر تحرکات گسترده ای را شروع کرده اند تا با داخل قبل گرفتن برخی اقدامات جنجالی، نوعی پروژه "دستاوردسازی" را به جهت خودشان داخل آستانه برگزاری انتخابات میاندوره ای کنگره آمریکا به قبل برند تا شاید از سوی این طریق بتوانند روند نزولیِ محبوبیت خود نزد افکار عمومی آمریکا را متوقف و معکوس سازند. داخل این راستا شاهدِ سفر نانسی پلوسی به تایوان و یا تحرکات اخیر بایدن داخل سفر به اراضی اشغالی و عربستان سعودی با هدف جلب نظر متحدان آمریکا و بعضا لابی های قدرتمند آن ها داخل عرصه سیاست داخلی آمریکا بوده ایم.

در این چهارچوب، سفر اخیر نانسی پلوسی رئیس مجلس نمایندگان آمریکا به تایوان، بیش از سوی آنکه جلوه ای از سوی قدرت‌نمایی آمریکا داخل عرصه معادلات بین المللی باشد، نوعی تلاشِ حزب دموکرات و مقام های آمریکایی داخل حوزه سیاست داخلی و خارجی، جهت بازیافتن اعتبار از سوی دست رفته آن ها می باشد که داخل ماه های اخیر شدیدا به مخاطره افتاده می باشد.

2: سفر پلوسی به تایوان؛ مُهر تایید دیگری بر مهم نبودنِ تعهدات آمریکا به جهت مقام های این کشور
یکی دیگر از سوی پیام های عینی سفر اخیر رئیس مجلس نمایندگان آمریکا به تایوان، تایید چند باره این گزاره بود که اساسا تعهدات پذیرفته شده حکومت آمریکا به جهت مقام های این کشور هیچ اعتباری ندارد و آن ها هر زمان لازم ببیند، بر خلاف تعهدات پذیرفته شده خود، هر کاری را انجام می دهند.

در این راستا شاهدیم که علی رغم اینکه حکومت آمریکا سیاستِ "چین واحد" را پذیرفته(در این چهارچوب، تایوان به مثابه بخشی از سوی خاک چین تلقی می شود و اساسا استقلالِ تایوان بی معناست)، باز به گونه ای رفتار می کند که کاملا داخل تناقض با این سیاستِ اعلامی آن می باشد. از سوی این منظر، مناسبات گسترده نظامی آمریکا با تایوان و یا سفر اخیر نانسی پلوسی به تایوان که کاملا به صورت مستقل برنامه ریزی شده و داخل تضاد آشکار با سیاست "چینِ واحد" حکومت آمریکا است، کاملا تایید می کند که پذیرفتن تعهدات به جهت حکومت آمریکا داخل عرصه بین المللی، امری بی معنی می باشد و این حکومت هر زمان صلاح بداند، هر آنچه که بخواهد داخل نقضِ تعهدات پذیرفته شده اش انجام می‌دهد. مساله ای که داخل موارد مختلفی به ویژه داخل قالب توافق اتمی ایران موسوم به "برجام" و ده ها نمونه دیگر نیز به وضوح قابل مشاهده بوده و مهر تاییدی بر این گزاره می باشد که اساسا نباید به حکومت آمریکا و وعده ها و تعهداتِ به ظاهر پذیرفته شده آن اعتماد کرد.